 |
 |
|
|
مشتی ستاره برایت آورده ام از کودکی هایم وقتی که مهتاب غرقمان می شد ونگاه ستاره ها چشمک چشمهایمان یادت می آید؟! نه! باز می گویم قدری کوچه پس کوچه های ذهنت را در بزن من همان همبازی ی توام که از کلاس شیطنتهای ستاره ها افتاده ام هنوز به سادگی ات مومنم نمی بینی؟! ریشه های شعرم از تو آب می خورند مرا در خود بگیر تادوباره خودم شوم |
|
+ نوشته شده در
شنبه بیست و نهم اردیبهشت 1386ساعت 11:15 توسط راضیه احمدزاده |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
|
|
| نوشته های پیشین |
|
بهمن 1387 اردیبهشت 1386 فروردین 1386 بهمن 1385 دی 1385 آذر 1385 آبان 1385 مهر 1385 شهریور 1385 مرداد 1385 تیر 1385 خرداد 1385 اردیبهشت 1385 |
|
RSS
|