X
تبلیغات
آوای رها


آوای رها

ادبی و هنری

 

 

  1)كسانی را دوست می دارم      

 

           كه در شاگردی دل

 

                       اُستادند.

 

 

                     ****

 

 

2)وقت اوج گرفتنم

 

       بالهايت را                        

 

         به من امانت می دهی؟   

 

                  تا زمين نخورم.

 

 

                   راضيه(رها)احمدزاده

 

نوشته شده در دوشنبه بیست و سوم دی 1392ساعت 1:39 توسط راضیه احمدزاده|

 

 

۱)وقتی آب و نانت فراوان است

 

به انديشه ی گرسنه ات    

 

       فكر می كنی؟!

 

             ****

 

۲)به برگ های نحيف ام

 

  نخند

 

  تا از ريشه های سترگم بی خبری!!

 

 

                   ****

 

۳)پیچیده گی های دیدنی دارم

 

تو حتی روزنه ای

 

به نُه توی من نگشوده ای.

 

 

                       راضيه (رها) احمدزاده

 

 

نوشته شده در پنجشنبه پنجم دی 1392ساعت 1:2 توسط راضیه احمدزاده|

 

 

از   آتش    گذشته ام

 

       تا

 

     پخته

 

   بينديشم...

 

 

           راضيه (رها) احمدزاده

 

 

نوشته شده در سه شنبه پنجم آذر 1392ساعت 1:18 توسط راضیه احمدزاده|

 

 

آه...

 

كوتاه بينی ی تان

 

حصار می كشد چها ر گوشه ام را

 

نمی توانم سير بخندم...!

 

فصل ها فاصله دارم

 

    نه...

 

بايد بشكنم اين قرق ها را.

 

         راضيه (رها) احمدزاده

 

 

نوشته شده در شنبه هجدهم آبان 1392ساعت 0:59 توسط راضیه احمدزاده|

 

بالهایت را

 

بهانه نكن

 

پركشيدن جسارت می خواهد.

 

نوشته شده در یکشنبه پنجم خرداد 1392ساعت 23:11 توسط راضیه احمدزاده|

 

 تجسمت می کنم

 

 درهاله ای از خیال

 

 نشسته ایی

 

 میان نی نی چشمانم

 

 پلک هایم را می بندم

 

 تاهوای رفتن نکنی.

 

 

نوشته شده در یکشنبه بیستم اسفند 1391ساعت 23:33 توسط راضیه احمدزاده|

  

 

گفتی

 

پر زدن کار من نیست

 

تو

 

آسمان نداشتی.

 

نوشته شده در یکشنبه دوازدهم اردیبهشت 1389ساعت 19:38 توسط راضیه احمدزاده|

 

 کودکان نگاهم

 

یتیمند

 

وقتی بالای سرشان نیستی.

 

 

نوشته شده در یکشنبه دوازدهم اردیبهشت 1389ساعت 19:34 توسط راضیه احمدزاده|

 

صدای قلبهای مان

 

می شناسند یکدیگر را

 

درتاریک ترین شبهایی که

 

خفاش هم گم می شود.

 

نوشته شده در یکشنبه سیزدهم بهمن 1387ساعت 19:31 توسط راضیه احمدزاده|

 

 

 

بهار بیاید

 

یانیاید

 

بهارم می آید.

 

 

                                  

 

 

برای ساعتم

 

آنقدر

 

لالایی می خوانم

 

تا تورا

 

برای رفتن

 

بیدار نکند.

 

 

نوشته شده در چهارشنبه هشتم فروردین 1386ساعت 19:57 توسط راضیه احمدزاده|


آخرين مطالب
» استاد
» چند شعر کوتاه
» گذشته ام
» قرق
» پركشيدن
» هوای رفتن نكنی
» آسمان نداشتی
» كودكان نگاهم
» مي شناسند قلبهايمان
»
Design By : Pars Skin